TURUNCU

"Herkes kendine bir renk seçer,

Kimi siyah, kimi beyaz, kimi soluk gri

Kimi kırmızı, kimi deli mavi,

Kimi de cami.i 

Kimi pembe, kimi mor,

Kimi sarı, kimi boyalı 

Tabi ki turuncu bende ki deli gibi 

Mademki aklında değilim artık.

Peki o zaman defterimi kapatıyorum."

Hayat bir renk seçme oyunuydu aslında,

Herkesin payına düşeni tuvalden aldı.

Kimi siyahın saklandı, kimi beyazın güvenliği,

Kimi sırıtmasının kararsızlığında kayboldu gitti...

Kimi kırmızının hırsıyla yandı, kimi deli mavinin dalgalarında boğuldu.

Ben senin o sakin dünyada turuncu bir fırtınayla karşılaştım;

Sıcak, ele avuca sığmaz ve hevesli...

Ama baktım ki o kalabalık zihninde bana günlük tek bir iz bile kalmamış.

Aklının ucundan bile geçemiyorsa eğer,

Benim bu parlak turuncum senin varlığını aydınlatmaya yetmiyor.

Hikaye burada biter.

Boyalarımı topluyorum, defteri son kez kapatıyorum.

Birer maske gibi kuşanır insan renkleri;

Bazen soluklanmak bir sığınaktır gri, bazen asil bir feryattır siyah.

Yeşilde huzur arayan da vardır, pembe düşlerde kaybolan da...

Herkes bir renkle yamalar kendi yalnızlığını.

Benim payıma düşen ise o deli dolu turuncuydu;

Hırçın, sıcak ve tamamen sana ayarlı.

Oysa şimdi neydi ki; senin gökyüzünde bana yer yok.

Mademki silinmiş hafızadan silinmiş,

Mademki yokluğum bir temel bile yaratmıyor gönder;

Ne bir sitem geriye kalır, ne de bir beklenti.

Artık sayfayı çevirmiyorum, bu defteri tamamen kapatıyorum.

öyle işte